Clicky

سند معامله ی برده ی مخنث شده، غلام خواجه حبشی، به نام حاجی بشیرخان میان ملک منصور میرزا شعاع السلطنه و فرج الله خان عطاءالدوله رییس توپخانه فارس. تاریخ صدور: ۱۰ جمادی‌الاول ۱۳۱۹ هجری قمری برابر با ۲۵ آگست ۱۹۰۱. از مجموعه خصوصی بهمن بیانی.
با تصویب قانون «منع خرید و فروش برده در خاک ایران و آزادی برده در موقع ورود به مملکت» در تاریخ ۱۸ بهمن ۱۳۰۷ (۱۹۲۹ میلادی) برده داری در ایران رسما غیرقانونی شد.

* باز نشر سند معامله برده از دنیای زنان در عصر قاجار، دانشگاه هاروارد.
Sale Document of a Male Slave

سند معامله غلام خواجه حبشی به نام حاجی بشیرخان میان ملک منصور میرزا شعاع السلطنه و فرج الله خان عطاءالدوله رییس توپخانه فارس. تاریخ صدور: ۱۰ جمادی‌الاول ۱۳۱۹ هجری قمری برابر با ۲۵ آگست ۱۹۰۱.

Emancipation of Slaves Law, 1929

قانون «منع خرید و فروش برده در خاک ایران و آزادی برده در موقع ورود به مملکت» مصوب ۱۸ بهمن ۱۳۰۷ برابر با ۷ فوریه ۱۹۲۹

Qajar harem with a slave in the back row

حرمسرای قاجاری با برده ای در پسزمینه

Prostitute and Slave, Photograph by Antoin Sevruguin

زن و غلام. عکس از آنتوان سوریوگین

✤ Also available in: English

Tagged with →  
Share →

One Response to سند معامله برده (۱۹۰۱)

  1. کوشان مهران گفت:

    این عکس زن و غلام انتوان خان هم ماجرای حاص خود را دارد چون در اصل آنتوان خان این نگاره را از بانویی روسپی گرفت و دنباله این عکس مرتبط می شود با عکس برداری اردتیک اوایل قرن بیستم و اواخر قرن نوزدهم. چند تصویر از این گونه موارد گرفته شده در ایران اواخر دوران قاجار را دارم که برای شما خواهم فرستاد و صد البته که نه این دیدگاه من و نه ان عکس ها قابل ارائه در این صفحه نیستند.

    پس از لغو برده داری هنوز سیاهانی البته بصورت خدمتکار خانگی در ایران بوده که بعد کم کم جذب جامعه شدند. در اواخر دهه ۱۳۵۰ و اوایل دهه ۱۳۶۰ در محله اختیاریه تهران سکونت داشتیم و در آنجا آقایی سیاه پوست از سکنه قدیمی زندگی می کرد.

    بهانه دخالت بریتانیا در خلیج فارس از سال ۱۸۳۰(پس از سرکوبی دزدان دریایی عرب ساکن شیخ نشین ها در سال ۱۸۲۱)ممانعت از تجارت برده بوده است. حجاج ایرانی عموما پس از مشرف شدن همراه با خود بردگانی سوغات می آوردند که به انها حاجی عموما می گفتند. بسیاری از برده ها نوبی بودند که از طریق سودان تحت تسلط مصر آن روزگار به مکه و مدینه آورده می شدند.

    خلاف برده داری در آمریکای شمالی، بردگان سیاه در ایران بیشتر در حکم خدمتکار هانگی بوده و چندان با انها بدرفتاری نمی شده است. پسربچه های نوبی را مسیحیان قبطی مصری اخته کرده و برای فروش به حجاز و یا استانبول می فرستادند.

    پس از هجوم آقا محمد خان به تفلیس در حدود پانزده هرار اسیر گرجی و ارمنی به ایران اورده شد و تا دهه ۱۸۵۰ هنوز نسل اول آنها زنده بوده و معروف ترین انها منوچهر خان اعتماد الدوله خواجه سرای مفتدر فتحعلیشاه و حاکم قدرقدرت اصفهان بوده که در کتاب سر هنری لایارد به او اشاره شده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *