نگاهی به ساختمان های قدیمی خیابان کارگر (امیر آباد) شمالی، حد فاصل شمال میدان انقلاب تا بلوار کشاورز. مهر ماه ۱۳۹۰.
احوال چنارهای ولیعصر مجموعه عکسی است از سیاوش میرخانی که در پاییز ۱۳۹۱ در خیابان ولی عصر تهران گرفته است.
چراغانی در ایران قرن بیستم به بخشی جداناشدنی از مراسم بزرگداشت اعیاد مذهبی (مانند جشن مبعث و نیمه ی شعبان) و جشن های دولتی (مانند چهارم آبان در پیش از انقلاب و دهه ی فجر پس از انقلاب) بدل شد. لامپ های رنگی، لامپ هایی با روکش رنگی پلاستیکی، و مهتابی های رنگی در این چراغانی ها استفاده می شوند.
دیوارنگارهایی بر جداره ی آبراهی در شمال غربی تهران. مهر ۱۳۹۱.
این عکس ها حاصل پرسه ای کوتاه در در خیابان شریعتی (بالاتر از تقاطع ظفر) در اوایل شهریور ۱۳۹۱ است، با نگاهی به عمارت ها و گذرهای دوراهی قلهک. عکاس این تصاویر، روزبه شهرستانی، می گوید: «اگرچه با گرفتن چند عکس و به معرض نمایش گذاشتن آنها شاید نتوان آنچه که فضا و اتمسفر گذشته و حال این محلهها و اماکن را تشکیل می دهد را بطور کامل انتقال داد ولی شاید بتوان تا حدودی حس و درکی را که یک بیینده میتواند با لحظهای تامل در نگاه کردن به یک بنا یا یک گذر واقع در آنها پیدا کند، بطور موضعی منتقل کرد.»
«ا[و/ی]ن روزا» مجموعه عکس هایی است از شاهین شهریاری و سینا باقری که تصاویر مکان هایی در تهران را با تصویری از گذشته ی همان محل در دوران انقلاب ادغام می کند.
این مجموعه حاصل گشت و گذاری است در محله ی امیرآباد تهران در فروردین ۱۳۹۱. عکاس این مجموعه، روزبه شهرستانی، می گوید: «امیرآباد محله ایه که بیشتر از هرجای دیگه در اون زندگی کردم؛ در قسمتهای مختلفش. این آلبوم و آلبوم بعدی در واقع بیشتر از اون که صرفاً یک گزارش شخصی باشه، یک سفر شخصی در زمان، به گذشته ای نسبتاً دور، از طریق گشت و گذار در خیابونها و کوچه پسکوچه های این منطقه از شهر».
بر پشت بام های خانه های تهران چه می توان دید؟ در یک صدسال گذشته منظره ی بام ها ی خانه ها همراه با تغییرات شیوه ی زندگی ایرانیان تغییر کرده اند. رسم خوابیدن بر پشت بام بر افتاده است، بام های گنبدین و قوس دار کاهگلی جای خود را ابتدا به شیروانی ها و سپس به بام های مسطح قیرگونی داده اند، و هواکش های ساخته شده از حلبی و آهن گالوانیزه، آنتن های تلویزیون، و اخیرا دیش های ماهواره شکل پشت بام را به کلی عوض کردند. تنها چیز باقی مانده از گذشته شاید رخت هایی باشد که بر پشت بام ها زیر آفتاب خشک می شوند.
خیابان فردوسی که در دوران قاجار خیابان علاءالدوله نامیده می شد یکی از خیابانهای قدیمی شمالی-جنوبی تهران است. این خیابان از میدان توپخانه آغاز شده و پس از گذر از چهارراه اسلامبول به میدان فردوسی در شمال منتهی میشود.
پربیننده ها (۲۴ ساعت اخیر)
بچه های دیروز
کتاب فارسی اول ابتدایی (حدود ۱۳۲۴)…
داستان های مصور فارسی…
کتاب زبان انگلیسی اول دبیرستان (۱۳۴…
لباس های محلی
دو کارت پستال عاشقانه (۱۲۹۱)…
عروس و داماد
کلاه پهلوی و تغییر لباس اجباری…
کوچهباغهای درکه
صفحه های گرامافون گوگوش …
ایراندخت، متولد ۱۳۲۱…
راهنمای سرویس و نگهداری پیکان…
کتاب فارسی سال دوم دبستان (۱۳۳۹)…
کودکی پیامبر و پسربچه ی تونسی…
طلسم در تولید انبوه
نظرات
- gelarshid در کودکی پیامبر و پسربچه ی تونسی
- عرفان از دولت آباد ششده در دراویش ششده
- محمد حسین در بلیط بخت آزمایی (۱۳۵۶-۱۳۴۱)
- poua در دراویش ششده
- شهریار در دیزی سرای طرشت
برچسبها
آموزش اسلام اسناد انقلاب تاتر تبلیغات تزئینات تشیع تصویرسازی تهران جنگ خرافات خیابان دود و دم دین رستوران رسوم ساختمان شرق شناسی شیراز شیعه طراحی گرافیک طلسم عکاسی فروشگاه قاجار لباس لس آنجلس مجله محله مناظر شهری موسیقی موسیقی پاپ مینیاتور نقاشی نقاشی دیواری نمایش ورزش پرتره کارت کارت پستال کالیفرنیا کتاب کتاب درسی کتاب های کودکان






















نظرات